VELDWIJK Aannemers steekt de F5 van RKVV Velsen in het nieuw
Het is zaterdag 19-02-2011 en de temperatuur is nog net boven vriespunt. Gelukkig wel nagenoeg windstil en droog.
Zit ik zoals gewoonlijk redelijk ontspannen in de kantine onder het genot van een bakkie koffie te wachten tot de rest van ons team arriveert, komt Miranda aangelopen met een blik in haar ogen, waarvan ik nu dan weet wat die betekende, en ik ben direct op mijn hoede. Ja hoor, daar zul je het hebben, ..... uh Henk, zou jij ..... en ik direct ...... NEE, want achter haar aan komt man Robbert aanlopen (zou toch gaan knutselen op de camping ?!!!) .... maar zoals ik wel vaker met vrouwen heb, luistert ook Miranda niet en stelt gewoon haar vraag toch. Of ik iets wil schrijven over het verloop van de wedstrijd. Nou ja, dat is toch wel het minste wat je kunt doen als iemand je dat zo lief vraagt. Maar om nu alleen een wedstrijdanalyse te maken .... dat is net even tekort door de bocht, want er is meer aan de hand. Jawel, het sterrenteam F5 van rkvv Velsen is sinds vandaag gesponsord door - VELDWIJK AANNEMERS - (www.veldwijk.nl). Hiervoor dank aan de ouders van Mika daar zij zich hiervoor ingezet hebben.
Op tijd naar de kleedkamer omdat natuurlijk iedereen zijn tenue moet omwisselen voor het nieuwe tenue met opschrift - Veldwijk aannemers - en de eerder beschikbaar gestelde tenues weer terug moeten naar de club. Op het veld aangekomen eerst het gebruikelijke geneuzel (warming-up) en oh ja ... er moet natuurlijk ook nog een foto gemaakt worden. Helaas zijn er 2 van de 10 supertalentjes niet aanwezig (genieten van hun welverdiende vakantie) maar toch is het dringen geblazen. Eerst maar een paar dranghekken plaatsen om de altijd zo trouwe fanatieke kantine-side supporterschare in bedwang te houden en gaan met die sessie. Jawel, fotorolletje vol (en dat in deze tijd), dus eerst het kaartje wisselen en nogmaals goed gaan staan voor het meest geschikte plaatje.
De scheidsrechter vindt het zo langzamerhand wel welletjes en roept ons tot de orde. Iedereen die niets op het veld te zoeken heeft neemt plaats achter de hekken zodat de wedstrijd tegen Sporting Krommenie (sporting Kromme Knie zoals Niek het gedoopt heeft) kan beginnen. Robbert neemt zoals gebruikelijk plaats bij de keeper en steunt van daaruit het team en ik stort mij op het wisselgeweld.
Na een goede start komen we toch met 0-1 achter en ik zie de bui alweer hangen. Zoals vaker dit seizoen zijn we gewoon de bovenliggende partij maar gaan ten onder aan het enthousiasme en de niet altijd aanwezige drang om perse te moeten winnen (geweldig toch die kinderen). Maar gelukkig is daar de kantise-side die zich van zijn sterkste kant laat horen. Door deze geweldige aanmoedigingen komt het beste in ons team boven en nadat eerst 2 eerdere pogingen met links gestrand zijn schopt Maurits knap de welverdiende 1-1 met rechts in. (leuk hoor dat zijn moeder graag ziet dat hij tweebenig is, maar wat mij betreft mag hij puur rechtsbenig blijven (altijd weer die moeders)). Tja, dan is eigenlijk de wedstrijd toch geen wedstrijd meer. Het golft wel wat op en neer maar door gebrek aan daadkracht bij onze tegenstander en een tomeloze inzet bij ons is het hek van de dam. Nog 1 keer Maurits en 2x onze geweldenaar Mika zorgt uiteindelijk voor een 4-1 eindstand welke tot stand is gekomen doordat één ieder zijn inzet heeft getoond en het nu al blijkt dat wij met elkaar maar mooi een echt vriendenteam hebben waar we met en voor elkaar vooral een gezellige ochtend willen hebben en maken.
De penaltyserie is ook iets anders gegaan als voorheen. Daar ik bij vorige wedstrijden bij onze tegenstanders het voorbeeld zag, dacht ik er goed aan te doen om iedereen zijn pingel te laten nemen en aansluitend de pingel van de tegenstander uit het doel te ronselen.
Op weg teruglopend naar de kleedkamer realiseer ik mij dat mij toch een aantal positieve ontwikkelingen zijn opgevallen. Wisten jullie al dat Rico de kwaliteit heeft om als een schaduw achter zijn tegenstander aan te bewegen zodat deze er moedeloos van wordt. Of dat Niek een rush langs de zijlijn maakt vergelijkbaar aan die van Jesper Olsen alias de Vlo. Dat onze TomTom steeds beter de route uitstippelt, ofwel ze gaan het steeds beter begrijpen en dat is gewoon leuk om te zien.
In de kleedkamer ook altijd een leuk gezelschap onder de douche en na de schoonmaakpartij even gezellig naar de kantine. Hier even gezellig met elkaar babbelen en het wordt weer tijd om op te stappen. Je hoort het .... het is één en al positief wat de klok slaat en dat is wat het voor mij zo leuk maakt om toch iedere keer weer vroeg mijn bedje uit te komen. Het mooiste bericht wat ik mocht opvangen is toch wel dat de platte kar al besteld is (is dit voor de carnaval of voor de rondrit door de gemeente?). Nou ja, genoeg gebazeld...tot de volgende keer.
Groet,
Henk van Dongen



